* ( الْخاسِرُونَ ) * » ( 1 ) . در حقيقت ايمن نبودن از مكر الهى به معنى ترس از مسئوليتها و خوف از كوتاهى در انجام وظائف است ، كه همواره بايد اين « ترس » با « اميد » به رحمت او به طور مساوى در دلهاى افراد با ايمان باشد و موازنه اين دو است كه سرچشمه هر گونه حركت و فعاليت مثبت مىباشد و همان چيزى است كه در تعبير روايات به عنوان « خوف » و « رجا » از آنها ياد شده است ، و تصريح شده كه افراد با ايمان همواره در ميان اين دو قرار دارند ، ولى مجرمان زيانكار آن چنان كيفرهاى الهى را فراموش كرده‌اند كه خود را در نهايت امنيت مىبينند . در آيه بعد بار ديگر براى بيدار ساختن انديشه‌هاى خفته اقوام موجود و توجه دادن آنان به درسهاى عبرتى كه در زندگى پيشينيان بوده است مىگويد : « آيا كسانى كه وارث سرزمين گذشتگان هستند و اقوامى كه به جاى آنها قرار گرفته‌اند ، از مطالعه حال پيشينيان متنبه نشدند ؟ و اگر ما بخواهيم مىتوانيم آنها را نيز به خاطر گناهانشان هلاك كنيم ، و به همان سرنوشت مجرمان گذشته گرفتار سازيم » ( * ( أَ وَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِها أَنْ لَوْ نَشاءُ أَصَبْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ ) * ) . و نيز « مىتوانيم آنها را زنده بگذاريم ، و به خاطر غوطه ور شدن در گناه و فساد ، درك و شعور و حس تشخيص را از آنها بگيريم ، آن چنان كه هيچ حقيقتى را نشنوند و هيچ اندرزى را نپذيرند و در زندگى حيران و سرگردان شوند » ( * ( وَنَطْبَعُ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ ) * ) . در اينكه چگونه خداوند حس تشخيص را از اين دسته مجرمان مىگيرد

--> ( 1 ) كلمات قصار جمله 377 .